Znieczulenie do operacji ortopedycznej

Tym razem na naszym LEKBlogu przypadek kliniczny.
Znieczulasz planowe zabiegi operacyjne z zakresu ortopedii. W planie operacyjnym kolejnym zabiegiem jest protezoplastyka lewego stawu kolanowego z powodu gonartrozy.
Pacjentka ma 75 lat, nie była dotąd operowana. W dokumentacji od Lekarza Rodzinnego znajduje się informacja o tym że chora jest leczona z powodu niedoczynności tarczycy, POChP (umiarkowana obturacja), oraz ma skoliozę kręgosłupa lędźwiowego.
W badaniach dodatkowych - morfologia, biochemia, koagulogram bez zmian; EKG spoczynkowe nie wykazuje cech niedokrwienia. W rtg klp opisywana jest skolioza kręgosłupa w odcinku piersiowym.
Konsultujący anestezjolog zakwalifikował chora do znieczulenia podpajęczynówkowego i blokady nerwu udowo-goleniowego.
Chora przybywa na blok operacyjny, badasz pacjentkę. Zgodnie z ustaleniami pacjentka otrzymała przed 14 godzinami jedną dawkę heparyny drobnocząsteczkowej podskórnie. W badaniu przedmiotowym Twoim głównym znaleziskiem jest obraz jak na zdjęciu.

Twoim zdaniem:
A. Należy dodatkowo wykonać pletyzmografię- fakt stwierdzenia obturacji oskrzeli nie wyklucza możliwości wystąpienia restrykcji.
Tak/Nie
B. Taki wynik badania przedmiotowego wyklucza zastosowanie blokady podpajęczynówkowej
Tak/Nie
C. Chora należy bezwględnie znieczulić ogólnie.
Tak/Nie
D. Należy spróbować wykonać blokadę podpajęczynówkową, licząc się z trudnościami w jej wykonaniu, w przypadku dużych trudności technicznych należy zastosować inną metode znieczulenia
Tak/Nie

U naszej Pacjentki jak najbardziej należy liczyć się z możliwością wystąpienia restrykcji z racji skoliozy, ale obecnie nie ma wskazań do wykonywania rozszerzonej diagnostyki układu oddechowego, o ile zabieg nie jest zabiegiem torakochirurgicznym.
Protezoplastyka stawu kolanowego jest zabiegiem po którym występuje ból pooperacyjny o dużym nasileniu. Wykonanie znieczulenia ogólnego do takiej operacji wiąże się z ryzykiem wystąpienia przetrwałego bólu po zabiegu chirurgicznym. Preferowane jest znieczulenie podpajeczynówkowe.
Dodatkowo w miarę możliwości powinno się unikać znieczulenia ogólnego z racji upośledzonej mechaniki oddechowej (opisywana skolioza piersiowa i POChP).
U chorej wykonano blokadę podpajęczynówkową, wykonując nakłucie z dostępu bocznego. Uzyskano skuteczną blokadę umożliwiająca wykonanie protezoplastyki.
Po operacji wykonano blokadę nerwu udowo koleniowego podając 15 ml 0,75 ropiwakainy pod kontrolą usg w celu lepszej kontroli bólu. Po zabiegu nie wystąpiły powikłania.